- Şehir
- Balıkesir-İzmir
- İsim
- zeky
Kaç zamandır ispendek yakalasam da (yakala-bırak) kalama alan, mücadele eden levrekleri özlemiştim.
İş çıkışı (Salı akşamı) yine programımı levreğe göre ayarlamaya çalıştım. Geçen haftalarda birkaç tane kiloluk levrek aldığım meraya doğru yola çıkmıştım. Yolda bir ağabeyi aradım; " burada henüz vuruş yok, ben seni ararım" cevabını duyunca direksiyonu sağa kırarak oldukça ıssız bir meraya doğru yolaldım. Yaklaşık 15 dk sonra poyrazın soğuttuğu buz gibi sularda çizmelerimi giyinmiş ,dolaşıyordum. Ayın çıkmasına kadar yaklaşık 1 saat vaktim kalmıştı. İlk atışımı sağıma doğru yaptım. Sessizce ve oldukça yavaşça çeviriyordum makinamın kolunu. İlk atışta olmadı bu kez (geçen hafta oldukça sessizce hareket edip ilk atışımda 1 kglik levreği almıştım-sanırım tek levreği sessiz yaklaşarak ürkütmeden aldım-). Ama ikinci atışı daha karanlık olan önüme doğru attım ve 3 yada 4. sarışta kamış gerildi. Gerçekten zor bir mücadele oldu. Zifiri karanlık; kimsecikler yok, poyrazın kulakta bıraktığı uğultu ve belinize kadar sudayken balıkla geriye doğru yürüyerek verdiğiniz mücadele. Anlatmaya çalışıyorum ama sizin de yaşamanızı dilerim. Adrenalin had safhada... Yerli levrek çok mücadeleci. 2-3 kg çok levrek aldım ama yerli başka. Tam bir dişli rakip. Neyse ki boşluk vermeden çıktık birlikte kıyıya. O da nefeslendi ben de. 10-15 sn sonra aynı yere doğru suya girdim ve 2. atışım aynı noktaya.
ikinci levrek de yolda. Ama bu kez mücadele daha zayıf yarım kg ispendek. Daha sonra biraz daha ilerledim sığ sularda. Diz mesafesinde yürüdüm kıyıya paralel atışlar yaparak. 20-25 dk sonra bir asılma daha. En keyiflisi de bata çıka geriye doğru yürürken boşluk vermeden levreği çekmek. O da çantadaki yerini aldı. Aydede artık güleryüzünü görtermeye başlamıştı ki, devamının gelecek olduğundan oldukça emin olduğum bu akşamki avımı ,İçişlerinden aldığım saat akşam 8'e kadar olan vize yüzünden bitirmek zorunda kaldım.
Ne de olsa geç kalırsam levrekler balkabağına dönüşebilirdi.
hepimize rastgelsin. selamlar.
exage 2500
catana telespin 270 MH
şekspir 0.25 misina
siyah\mavi sahteler
poyrazın yerli levrekleri

İş çıkışı (Salı akşamı) yine programımı levreğe göre ayarlamaya çalıştım. Geçen haftalarda birkaç tane kiloluk levrek aldığım meraya doğru yola çıkmıştım. Yolda bir ağabeyi aradım; " burada henüz vuruş yok, ben seni ararım" cevabını duyunca direksiyonu sağa kırarak oldukça ıssız bir meraya doğru yolaldım. Yaklaşık 15 dk sonra poyrazın soğuttuğu buz gibi sularda çizmelerimi giyinmiş ,dolaşıyordum. Ayın çıkmasına kadar yaklaşık 1 saat vaktim kalmıştı. İlk atışımı sağıma doğru yaptım. Sessizce ve oldukça yavaşça çeviriyordum makinamın kolunu. İlk atışta olmadı bu kez (geçen hafta oldukça sessizce hareket edip ilk atışımda 1 kglik levreği almıştım-sanırım tek levreği sessiz yaklaşarak ürkütmeden aldım-). Ama ikinci atışı daha karanlık olan önüme doğru attım ve 3 yada 4. sarışta kamış gerildi. Gerçekten zor bir mücadele oldu. Zifiri karanlık; kimsecikler yok, poyrazın kulakta bıraktığı uğultu ve belinize kadar sudayken balıkla geriye doğru yürüyerek verdiğiniz mücadele. Anlatmaya çalışıyorum ama sizin de yaşamanızı dilerim. Adrenalin had safhada... Yerli levrek çok mücadeleci. 2-3 kg çok levrek aldım ama yerli başka. Tam bir dişli rakip. Neyse ki boşluk vermeden çıktık birlikte kıyıya. O da nefeslendi ben de. 10-15 sn sonra aynı yere doğru suya girdim ve 2. atışım aynı noktaya.
Ne de olsa geç kalırsam levrekler balkabağına dönüşebilirdi.
hepimize rastgelsin. selamlar.
exage 2500
catana telespin 270 MH
şekspir 0.25 misina
siyah\mavi sahteler
poyrazın yerli levrekleri
