- Yaş
- 55
- Şehir
- İstanbul
- Favori Kamış
- sopa, el oltası
- En iyi avı
- Orkinos 5 kg, kalamar 1100g
- İsim
- Noyan Ekici
Biliyoruz ki kocaman oldular, yemli yapmak artık hayal, duran rapalaya bile atlıyorlar, kıyıdan at-çeke 4 kiloluk geliyor, salatalık verince yiyorlar, vb.
Ama geçen maceramda bana değişik gelen davranışlarda bulundular. Belki bilim insanları ve balonseverler için işe yarar:
Rapalaya atlayan balonu çekerken, takılan 1,5 - 2 kiloluk balonun ardında iki üç tane daha o boy ve daha iri balonu gördük. Takılanı takip ediyorlar ama saldırmıyorlardı.
Seçil tuttuğumuz balona faça atarken, diğerleri botun etrafında hemen yüzeyde dönmeye başladılar. Tıpkı filmlerdeki köpekbalıkları gibi. Sayıları da artmıştı. Ben ki gözükarayımdır, izlerken korktum!
Ama bir tuhaflık vardı sanki. Yakındaki birine kepçenin sapıyla hücum ettim, demir suya çarptı ama bizimki sanki hiç birşey olmamış gibi korkusuzca yüzmeye devam ediyordu, refleksleri yokmuş gibi. Filmlerde zombiler olur ya kahramanımız kurşunları boşaltır bu aynen yürümeye devam eder, işte öyle.
Kepçenin kendisiyle alayım bakalım ne yapacak dedim. Kepçeyi daldırdım, poşeti alır gibi yüzen balonu aldım. Hiç debelenmedi, kırt diye torun kalın ipini yedi, suya düştü dönmeye devam.
Bu arada, maket bıçağını yiyen balonu suya attık (Sevgili Hüseyin Alp sayesinde atmamak gerektiğini de artık biliyorum) ve içinden binlerce talaşa benzer şeyler fırladı suyu kapladı. (Yumurtalarıydı galiba) Balon dibe çökereken dönüp duranlar hiçi hızlanmadan, yavaş yavaş ona doğru yüzdüler. Biz de yeni balonlara doğru sırtıya devam ettik.
Ama geçen maceramda bana değişik gelen davranışlarda bulundular. Belki bilim insanları ve balonseverler için işe yarar:
Rapalaya atlayan balonu çekerken, takılan 1,5 - 2 kiloluk balonun ardında iki üç tane daha o boy ve daha iri balonu gördük. Takılanı takip ediyorlar ama saldırmıyorlardı.
Seçil tuttuğumuz balona faça atarken, diğerleri botun etrafında hemen yüzeyde dönmeye başladılar. Tıpkı filmlerdeki köpekbalıkları gibi. Sayıları da artmıştı. Ben ki gözükarayımdır, izlerken korktum!
Ama bir tuhaflık vardı sanki. Yakındaki birine kepçenin sapıyla hücum ettim, demir suya çarptı ama bizimki sanki hiç birşey olmamış gibi korkusuzca yüzmeye devam ediyordu, refleksleri yokmuş gibi. Filmlerde zombiler olur ya kahramanımız kurşunları boşaltır bu aynen yürümeye devam eder, işte öyle.
Kepçenin kendisiyle alayım bakalım ne yapacak dedim. Kepçeyi daldırdım, poşeti alır gibi yüzen balonu aldım. Hiç debelenmedi, kırt diye torun kalın ipini yedi, suya düştü dönmeye devam.
Bu arada, maket bıçağını yiyen balonu suya attık (Sevgili Hüseyin Alp sayesinde atmamak gerektiğini de artık biliyorum) ve içinden binlerce talaşa benzer şeyler fırladı suyu kapladı. (Yumurtalarıydı galiba) Balon dibe çökereken dönüp duranlar hiçi hızlanmadan, yavaş yavaş ona doğru yüzdüler. Biz de yeni balonlara doğru sırtıya devam ettik.