Biz 4 arkadaş saat 11.00-12.00 civarında avlağa gelebildik… Geldiğimde gözlerime inanamadım, çünkü çok kalabalıktı ortam. Bizim oltacılar nerden başlıyor diye bir baktım ki, oldukça geniş bir alana yayılmışlar, en sağda Özkan’dan başlayıp, en solda (başta Çiçek varmış ama ben göremedim) Recep’e kadar uzanıyordu… Ve bazıları da kalabalık dolayısı ile oltasını atmıyordu… Nargileden, mangala ve üstünde börek, çöreklerin durduğu masalara kadar herşey hali hazırda bizleri bekliyordu… Bizi daha önceden tanıyıp da görenler, merhaba demeye başladılar daha gelir gelmez. Arkadaşlarımı yeniden görmek her zaman beni çok keyiflendiriyor ne yalan diyeyim, sanki ilk defa görüşüyormuşuz gibi…
Sona doğru ilerledim, bazıları köşe tarafındaki masalara yerleşmiş sohbet ediyordu ve çok güzel bir aile ortamı vardı. Pek çok arkadaşımız eşi ve çocuklarıyla iştirak etmişti organizasyona. Benim için çok mutluluk vericiydi, çünkü ilk Büyük Ada organizasyonundaki 5 üye ile karşılaştırma yaptım hemen ve o günden bugüne ne kadar yol aldığımızı farkettim. İlk organizasyonda 5 üye 6 misafir vardı, 2. de 11 üye 8 misafir, 3. de sanırım misafirlerle birlikte 21 kişiydik, 4. de 26 kişi, ve 5. de dün sayamadım ama sanırım 55 kişi kadardık. E ailemizle gurur duymakta haklıyım ama değil mi ? Her defasında katılım artmış… Hamdi ile de konuştuk hatta arabada, geldiğimiz yere bak, Büyük Ada’da ne kadar üzülmüştük oysa diye… Arkadaşlarımı bu yüzden çok seviyorum, çünkü hiç yalnız bırakmıyorlar ve çok keyifli zamanlar geçiriyoruz birlikte. Ve her organizasyonda ağzım kulaklarımda dolanıyorum ortalıkta, hep gülümsüyor yüzüm hatta ara ara kahkahalarıma da şahit oluyor arkadaşlar Gerçekten çok mutlu oluyorum, ne diyeyim Allah hiçbirimizi ayırmasın inşallah…
Organizasyondan bir gün önce siteye üye olan Zodi nickli Ali arkadaşımız bile geldi… Çiçek, birol, Gökhan ve Emre Yeşilköy’den ta oralara kadar gelip katıldılar, Silivri’den, Adapazarı’ndan, Dudullu’dan, Tekirdağ’dan, Avcılar’dan….. Herkes özveriyle, yolu unutup bizimle birlikte olmak için oradaydı.. Herkese ayrı ayrı teşekkürler… Ama iki kişi vardı ki orada olmaları organizasyona ayrı bir güzellik kattı… Elbette Halis abi ve Mahir amcamız… Mahir amcamız da sevgili eşini koluna almış, bizi eşiyle birlikte şereflendirmişti… Sevgili büyüklerim iyi ki oradaydınız ve bizleri yalnız bırakmadınız, sizlere de ayrıca çok çok teşekkürler
Halis abi ağaç arkalarından gizlice fotoğraf çekiyordu, Mahir amca alenen ama her ikisi de çok güzel fotoğraflar çektiler. Halis abiyi gözümden ayırmayayım dedim ama nafile, slaytı izledim, benim bile bilmediğim kareler var. Hangi ara beni o kadar yakından çekip de 32 dişimi millete tanıtacak bir fotoğrafa sahip oldu anlayamadım Ama adını değiştirdik hemen oracıkta ve Matahari koyduk… Eee bu kadar ajanlıktan sonra sevgili Halis abimize böyle bir isim çok da yanlış olmadı sanırım. Kendisi bu isme çok güldü ama olsun.. Matahari işte, Matahari !!!
Çiçek, ilk defa katılmış ve acemi olmasına rağmen, kim ne derse desin bence gayet kararlıydı bu işi öğrenmekte ve gözü de kara bir kızdı. Sonunda da başardı zaten, çok iyiydin Çiçek, tebrikler kardeşim

Daha da iyi olacağını biliyorum, azmin ortada çünkü. Ben senden daha acemiydim önceleri !
Siteden yeni yeni arkadaşlar gelmişti ve çok mutlu oldum onların da geldiğini görünce. Eskiden birbirini tanıyanlar ne kadar sohbet ediyorsa, onların da bu ortama katıldıklarını ve şakalaştıklarını gördüm. Herşey çok keyifliydi gerçekten, ama işte kötü kader orada da buldu beni ve Namık aradı

Kaç kişisiniz siz? Balık var mı ? v.s. diye sorguya çekti iki dakikada ve Mahir amcadan da fırçayı yedi tabi bu arada, organizasyona gelmediği için… Ve hemen teklifini yaptı, “bu haftaki organizasyonları yapılmamış sayalım, silelim organizayon konularını, balık yok nasılsa” deyiverdi. Yemezler Namık arkadaşım, o kadar insan gelecek de yok sayacağız. Ama istek olursa sizin organizasyon konusunu sileriz, sorun değil

Değil mi Mahir amca ?
Gelelim Hüseyin abimize… Epey bir uğraştı organizasyon için… Kendisi söylenmesini istemediği ve söz verdiğimiz için yaptıkları hakkında birşey yazmayacağım ama kendisine tüm uğraşları ve bizi ailesi olarak kabul ettiği için ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Ve tabi gece beni eve bırakırken yaptığı ayrı bir jest var, bana dün üzerimde gördüğünüz yeleğini hediye etti… Hüseyin abi tekrar çok çok teşekkür ederim. Bana küçük geliyor dedin ama kanmadım bilesin, sen onu içinden geldiği için hediye etmek istedin sadece bunu biliyorum
Arif, bize o kadar balığı mangalda pişirdiğin için sana da teşekkür ederim ve tabi daha sonra mangalı devralan Kral balıkçımız Mustafa, sana da teşekkür ederim. Ellerinize, emeğinize sağlık, Allah sizden razı olsun… Bu arada ben de balıkları ekmek arasına koyup, soğanını falan da ilave edip herkese dağıtıyordum. Bayağı bir tezgah kurulmuştu anlayacağınız. Hamdi de o sırada elden toplaması gereken t-shirt paralarını topluyordu ki, bir den aklıma bizim işsiz kalmayacağımız geldi. Arif pişirecek, ben ekmek arasına koyup müşterilere sunacağım, Hamdi de paraları tahsil edecek… İyi iş ama değil mi ?
Mahir amcadan sakınılarak içilen sigaralar, dumanlarıyla kendini ele verirken, Mahir amca da önce ikaz edip, sonra da muzipçe “ben bir balık tutanların yanına gideyim, bakalım ne yapıyorlar” diyerek, bizlere sigara içme fırsatı tanıyordu
Bir de sabahki olaylar var ama orada olmadığımdan anlatamayacağım. Bilenler anlatsın, çünkü Hamdi “hiç anlatır mıyım yahu, herkes gülecek” diyordu… Bilenler size diyorum, anlatın da gülelim… Hamdi bu yazımdan sonra msnden aynen şunu yazacak ; “Sennurrrr, bittin sen”
Bu arada arkadaşım Hamdi’ye de çok çok teşekkür ediyorum. O kadar uğraştı ki anlatamam. Hüseyin abiyle birlikte koşturup durdular ordan oraya. İnsan kimse için yapmaz bunu ama demek ki gerçekten bir aileyiz ki, herkes birşeyleri severek ve isteyerek yapıyor bu aile için. Arkadaşımın emeğini asla gözardı edemem, çok çalıştı gerçekten… Ve bence çok güzel bir organizasyon oldu, daha da iyilerinin olacağına inancım sonsuz… Bu kadar çaba sarf eden insan varken, daha iyisinin olmaması işten bile değil zaten…
Saat 18.00 gibi herkes dağıldı ama, biz birkaç kişi saat 19.00′a kadar orada kalıp sohbete devam ettik. Biraz fasıl v.s. derken vaktin nasıl geçtiğini anlamamışız bile… Devamı da var aslında ama, belki diğer arkadaşlarım anlatmak isterler ya da geri kalanı da bize kalsın derler bilemiyorum…
Ve gece beni eve Hüseyin abi ile Hamdi bıraktılar. Teşekkür ederim her ikinize de… Annemin de selamları var bu arada
Konunun özü, kanımca harika bir organizasyondu ve yine aynı güzellikte, hatta belki daha da güzel bir organizasyonda yeniden bir araya geleceğiz kısmetse. Katılan, emek harcayan, günümüzün keyifli hale gelmesini sağlayan tüm arkadaşlarıma çok teşekkür ederim. Burada ismini saymadıklarım, tek tek yazmak uzun olacağı için isimlerinizi zikretmedim ama hepiniz tek tek aklımdasınız emin olun. Atladığım konular varsa, sanırım arkadaşlarım tamamlayacaklardır.
Hepiniz sağolun varolun….