Valla canım anacığım bayramlarda bile elini öptürmez bana. Elini öpmek için yönelirim ancak O buna fırsat vermeden hemen yüzümü öper, boynuma sarılır. Ha, babam, otomatikman elini uzatır öpmem için, o ayrı.
Ahh, sayın abim sonki bayramda bırak elini öpmeyi yüzünü de göremedim. Hala Balıkesir'de kendisi. Biraderim Murat'ın yanında (stres_yapma) hasret gideriyor.
Her neyse,
yanlış bir şey yoktu, kusurlukta. Nedense biran için içimden geldi ve ballı kelimesini anlattım. Bu biraz da aramızda zaman zaman vuku bulan o "tatlı" çekişmelerin bir yansımasıydı galiba. Bu çağrışımın arkaplanında şöyle bir durum da var. "Huyunun güzelliğinden olsa gerek tependeki saçların timtikine durir" diyen anacığımın huysuzluğuma yaptığı göndermeyi de hatırladım. O'nun gözünde balli yim ama "huysuz balli" yim. Aynı tavrın eserlerini itiraf edeyim şahsınızda da görüyorum zaman zaman. Senin de saçların timtikine biraz. Bana karşı yakınlığını hissetsem de iğnelemeden, arada laf çakmadan da duramıyorsun. (bkz. ilk mesajıma ilk cevaplarının ilk cümleleri, ve sonrasındaki gelişmeler)
Birbirimizi yeterince tanımaya yeterli zamanı yaşadığımız vaki olsa da her nedense bir geri duruş, bir çekince veya "öteki" sayma gibi bir hissiyatla iletişim içerisinde olageldik hep. Oysa yüreğimizi, fikrimizi birbirimize dolaysız açmaya engel olacak bir sebep yok diye düşünüyorum. Hemen pirelenmesen mesela, sözlerimde ille de bir çapanoğlu aramasan, yanlış/eksik ifade etmiş olsam bile bir büyüğüm olarak daha bir tolare edici olsan, iyiniyetinle değerlendirsen "takıntılarımı" bir kaybın olmaz, aksine sevgiye yol açmış olursun, kısır çekişmelerin insana faydası yerine onun enerjisini toprağa veren döngüsünden de azade olursun. Ben de rahatlarım, sen de, bu kötü birşey mi sayın abim?
Der;
saygıdeğer anne ve babanızın ellerinden öperim. Hayatta olmayan cümle aile afradınıza da rahmetler dilerim.
======-o======-o======
Sevgili Selim abim, bu tür "karın ağrılarım" dolayısıyla konuyu ayrı bir menzile sürüklediğimden özür diler, hoşgörünüze sığınırım güzel abim.