mertparlak
Üye
Hikayenin geri kalanı daha can alıcı benceErnest Hemingway Yazı yazmak için bir gün okyanus sahillerine gider, sabaha karşı kumsalda dans eder gibi hareketler yapan birini görür. Biraz yaklaşınca , bu kişinin sahile vuran denizyıldızlarını, okyanusa atan genç bir adam olduğunu fark eder.
Genç adama yaklaşır:
- Neden denizyıldızlarını okyanusa atıyorsun? diye sorar?
Genç adam gülümseyerek cevaplar;
- Birazdan güneş yükselip, sular çekilecek.
Onları suya atmazsam ölecekler.
Hemingway aldığı cevap karşısında şaşırarak sorar;
Kilometrelerce sahil , binlerce denizyıldızı var.
Ne fark eder ki?
Genç adam eğilir, yerden bir denizyıldızı
daha alır, okyanusa fırlatır.
- Onun için fark etti ama
Külliyeten alıntı elbette. Ama bir düşünmek lazım, bıraktığın balık için, ne kadar şeyi değiştirmiş oluyorsun? Peki ya öldürdüğün balık için?
Geriye dönüp, yazısının başına geçmek üzere kulübesine gider.
Ancak gün boyunca bir şeyler yazmaya çalışırken genç adamın görüntüsü gözünün önünden hiç gitmez.
-Sabah yaşadıklarını aklından çıkarmaya çalışır, ama bir türlü beceremez. Nihayet akşama doğru fark eder ki, bu gencin davranışının özünü kavrayamamış.
- Çünkü bu gencin asıl yaptığının; evrende bir gözlemci olmayı ve olup biteni gözlemeyi değil, evrende bir oyuncu olmayı ve fark yaratmayı seçmek olduğunu sonradan anlar ve utanır.
- O gece sıkıntı içinde yatar. Sabah olduğunda bir şey yapması gerektiğini bilerek uyanıp;
-Yataktan kalkar, giyinip, sahile iner ve o genci bulur. Ve bütün sabahı onunla okyanusa deniz yıldızı atarak geçirir.