ne güzel günlermiş MUSTAFA ABİCİM

hatırladıkça yüzünüzde bir tebessüm oluyordur kesinlikle

dediğiniz gibi insanın gözü doymuyor bu hastalığa yakalanınca... yok kamıştı, yok makineydi, yok ipti, yok sahteydi uzayıp gidiyor... sonra bir bakıyorsun bir yerde hata sil baştan tekrar sonu olmayan işler

aslında biryerde bitirmek gerekiyor... bence hastalık burda yeni bir hastalığıda oluşturuyor, 'alışveriş hastalığı'... çoğumuz belki kendimizden kısarız bu pahalı oyuncakları almak için... aslında hiç büyümüyoruz MUSTAFA ABİCİM. çocukluğumuzdaki gibi oynuyoruz bunlarla yaş 60 olsada öyle değilmi.... şahsen ben bu işi bırakacağımı düşünemiyorum bile... neyse fazla uzatmayalım güle güle kullan MUSTAFA abicim yeni kamışını ve makineni... olimpiyat anısına yapılan makineni de görmek isteriz abicim resmini paylaşırsan bizi de mutlu edersin böyle klasik oyuncaklarla.... sağlıcakla kal ALLAH a emanet ol MUSTAFA ABİCİM.
habirdeşunusöyliyimanlayanasivrisineksazanlamayanasazısoksanaz