- Yaş
- 64
- Şehir
- İstanbul
- Favori Kamış
- Olta takımı
- Favori Makina
- Önemsiz birşey
- En iyi avı
- Kalkan 14 kg
- İsim
- Talip Girgin

İlk günkü şevkimiz kırılmıştı ama her yeni günde yeni bir umutla, tekrar işimizin başına gidiyorduk. Etrafımızdaki iş yerlerinden, bankalardan, bazen 40—50 kişilik tabildot yemek siparişler geliyor, paket paket pizza siparişleri gidiyordu. Satamadığımız (!) sekiz silindirli yarı otomatik fındık motor (Nova) şavroletimiz, götürdüğümüz pizza ve yemeklerden gelen paraya ortak oluyordu!
Sefaköy’de, kendi demirbaşları olan, tabağını, çanağını, çatalını, kaşığını, bıçağını ekmek sepetini; pizza pationun birinci sınıf malzemeleri ile değiştirmeyen hiçbir iş yeri kalmamıştı! Ne kadar eski, yamuk yumuk kaşık, çatal, bıçak, tabak varsa piyasadan tedavülden kalkan eski paraların bankalar tarafından toplanması gibi (!) bizde Sefaköy’ün bütün eski sofra malzemelerini yenileri ile değiştirmiştik.
Sattığımız yemeklerden, çalıştırdığımız işçilerden, doyurduğumuz müşterilerden ettiğimiz zararı karşılayabilmek için gözünün biri anyaya biri Konya’ya bakan, Ceketinin kollarını kullanmayıp omuzlarında taşıyan, yürürken Karadeniz’ takası gibi sağa sola dalgalara yaslanan, Sefaköy’ün tüm bankalarında hesabı olan tefeciler kralından ardı ardına %17 faiz ile para alıyorduk!
Pizza pati o’ya açıldığı zaman harcanan parayla tam dokuz tane wosvagen transporter alınıyordu! Bizimde cebimizde çek koçanları vardı ama bankada ne paramız vardı ne kredimiz. Üç yüz bin dolarlık işyeri açmış bir iş yeri sahibinin bankadan üç bin dolar alamaması ne kadar aşağılayıcı bir durum değil mi? Diğer taraftan elin adamı sana soruyor “Çekinizi hangi bankaya yazayım?”
Paranın para kazandığı bir dönemde, Adnan ağabey Alanya’dan koşarak gelmiş, Ülkemizin işsizlik sorununa katkısı olsun diye varını yoğunu ortaya dökmüş; her işini yasalara uygun yaparak ve yaptırarak istihdam yaratmaya çalışmıştır. Bilinçli veya bilinçsiz iyi niyet esasına göre direnmeye çalışmaktadır.
“Devletin politikası kayıtlı istihdamın artışına hizmet etmediği ayan beyan görünmektedir. İşyerleri için kayıtlı istihdam yaratmak ateşten bir gömlek giymeye benzemektedir! İşsizliği azaltmak, kayıtlı istihdamı artırmak ve istihdamın verimli gelişmesini sağlamak, ülkemizin başlıca gündem maddeleridir.”
&&&&
Adamın biri Elinde bir defter “Selamünaleyküm” diyerek külhanbeyi gibi daldı içeriye. “Aleykümselâm” dedik hep bir ağızdan. “Ben sucuyum, sizin su saatiniz nerde?” dedi. Vallahi yalan olmasın kesin tarihi hatırlamıyorum. Zaten o dönemde sucular iki üç ayda bir gelirdi. Şimdiki gibi her ay gelip gırtlağımıza basmazlardı. Zor zahmet su saatimizi binanın arka tarafında, üst katların giriş kapısının hemen dışında perişan bir halde bulduk.
Su saatini her kim taktıysa, saat savaştan çıkmış gazi gibi bir bacağı 60 cm, diğeri 40 cm takılmış yan duruyordu. Üzerindeki camı kırılmış, rakamlar birbirine girmiş vs. Sucu büyük ve çok önemli bir iş yapıyormuş gibi ağır ağır eğildi ve rakamları okudu. Elindeki bakkal defteri görünümündeki düzmece deftere baktı ve “OOOOooo Oh siz ne yapmışsınız yahu? 300 ton su harcamışsınız. Hamam mı işletiyorsunuz? Yanmışsınız siz. Bu bir çuval para yapar!”
Tabi biz şaşırdık. Adnan ağabey bana bakıyor ben ona. Yahu kardeşim keşke iş olsun da biz 3000 ton su harcayalım! Ne kadar su harcarsak o kadar iş yapmış oluruz. İyide bu 300 ton suyu kim harcadı. Ülen yoksa bizim hatta mı girdiler. Tabi o an her türlü düşünce zuhur etti beynimizde. Kimlerden şüphelenmedik ki. Binadan kim çıkıyorsa "hırsız suyumuzu çaldınız" deyip yakalarına yapışacaktık neredeyse. Tabi alıştık artık, etrafımızda çanak çömlek, kaşık, bıçak, et çalanları, ekmek sepetimizi bile çalanları gördükten sonra imam geçse sakalına sarılacağız (!) “Hırsııız... söyle sen mi çaldın suyumuzu?
Neyse efendim, sucu kardeş elini sakalına götürdü; "yahu korkmayın bu kadar, her şeyin bir kolayı var! Atın bi sakal; isterseniz Terkos’u kurutun…!"
Neyse bu deprem şokunu bir sakalla atlattık. Atlattık ama bu hareket karşısında öyle bir utandık ki, sanki ulusal bankalardaki paraları çuvallara doldurup kaçırmış gibi kendimizi aşağılık hissettik!
Sanki Büyük Millet Meclisinde her Milletvekiline memleketlerine yardım, yatırım yapsın diye verilen yirmişer milyon dolarları biz batırmış gibi milletin suratına bakamaz olduk.
Çuvalla para harca, parmakla gösterilecek bir iş yeri kur, gelsin bir sucu bozuntusu senden sakal alsın! Yok yahu bu hazmedilecek gibi değil.
Hemen bir tesisatçı çağırıp su saatini duvarı deldirip içeri aldık. Su saatinin üzerindeki rakamı yazdım. Rakam 5670.
Ertesi günün akşamı su saatine baktım 5670
Ertesi günün akşamı tekrar baktım su saati yine 5670
Bir hafta sonra yine baktım 5670
Bir ay sonra yine aynı 5670.
Su saati bozuk işte kardeşim ne bakıyorsun anlamadın mı daha?
Adamın biri elinde defteri “Selamünaleyküm” deyip daldı içeriye. “Ben sucuyum dedi su saatiniz nerede?” Adama baktık ve “sen yeni misin birader, filanca kişi nerede?” Diye sorduk. Yeni sucu “ağabey onun işi vardı beni gönderdi” dedi. “Su saati karşıda tuvalette, bakabilirsin” dedik.
Adam içeriye girdi ve birkaç dakika sonra hışımla dışarı çıktı "abi siz ne yapmışsınız yahu hamam mı işletiyorsunuz? 400 ton su harcamışsınız?" Hemen gidip su saatine baktım. İki aydır çalışmayan su saatimizin rakamı birden 6070 olmuş!
Adam tornavidanın ayarını bu kez fazla kaçırmış (!) Tutmayın beni! Bu çaylak sucuyu yaka paça dışarı attık. Az sonra esas adam geldi. Benim yüzüme baktı ve sonra yanındaki tahsilâtçısına baktı ve "tamam kardeş, bunlar olayı çözmüş" dedi ve başka bir şey söylemeden çekip gittiler. Daha sonra dilekçe verip su saatimizi değiştirdik ve bir daha bu sakalcıları görmedik.
Adnan ağabey lokantada müşteri var diye suculara vereceğim tepkiye müsaade etmemişti ama ben bu sucuların ağzını burnunu kıramadığım için sinirden yerimde duramıyordum.