bir tane aldım ve hemen kuyruğundan flote ayırıp tekrardan salladım ama mağlesef bir daha alamadım.
Anlamadığım şey bu. Elindeki yem, herneydiyse, zaten zarganaya iş yapmış. İlla zarganayı, zargananın kuyruk altı ile tutacağız diye bir şey yok ki.. Bu aslında en son tercih olmalı bence..
Balıklar, korktukları zaman, tıpkı insanlar gibi hormon salgılarlar. Bunlar, yakaladığınızda vücutlarında kalır. Pek çok durumda, aynı türden balıklar bu hormondan etkilenir ve topluca kaçışırlar. Bu, her zaman, her yerde geçerli diye bir kural yok ama, böyle. Bu nedenle, bir balığı yakalamak için en iyi yol, başka bir balıktan yem yapmaktır. Bu imkan yoksa, son seçenek olarak bu denenmelidir. Farzet, bir şekilde, zargananın hormon aktivitesi yüksek. Yakaladın, bundna yem yaptın. Yem olarak çeker kendine, ama, yakına gelince, ortamdaki hormon konstantrasyonu artar ve öbür balığında korku tepkisi vermesine sebep olur. Bu hep böyledir demeyelim, ama bu çok sık yaşanabilen bir durumdur. Bir müddet beklemiş yemde, enzimler işbaşındadır, yemi bir miktar çürütürler ve bu kokuyu maskeleyecek moleküller oluşur. Taptaze balığı alıp takarsanız, büyük ihtimalle, aynı türe etkisiz olur.
Bu, tersine, o balığı yiyen türler için apaçık bir çağrı işaretidir. Lüfer, yemin tazesini arar, çünkü, taze yemdeki bilhassa yoğun bu hormonlar, saldırganlık dürtüsünü tetikler.
Birazcık, balık, canlı filan fizyolojisini akılda tutmak lazım derim..
