Selam Tüm Balıkavı Sakinleri. Biraz eski ama sizinle paylaşıp yamuladaki eski günlerin bereketini yad etmek istedim.
Yer: Yamula Barajı
Tarih: 06/12/2009
Takımlar: Çeşitli Boy ve Marka Makaralı Takımlar
Sistem: Şamandıralı (Mantarlı)
Yem: Hamur Karışımlı Yem
Sonuç: 16 Adet Gökala
05/12/2009 Tarihinde plan yapılıp ertesi gün saat 6.00 da hareketle 6.45-7.00 civarı yamuladayız. Ya Nasip deyip salıyoruz oltalarımızı suya. Yanımızda bulunan ve bizden önce gelmiş olan diğer avcı arkadaşlardan da bilgi alıyoruz durum hakkında. 250-300 Metrelik bir kıyı şeridini dolanıp bilgi alıyorum. Hemen yanımızdaki Baba-Oğul gurubundan pek iç açıcı bilgi yok. Onların yanındaki arkadaşlar oarada bulunduğumuz süre içerisinde 1-2 tane Gökala alıyorlar, yemleri canlı yem (Gümüş). Onlara soruyoruz eh işte diyorlar. Diğer hiçkimseden ahım şahım haber yok. Bizden başka ve 1-2 tane Gökala çekenlerden başka Alaya atan da yok zaten. Ama yinede bilgiler pek iyi değil. Olsun bakalım nasip kısmet deyip beklemeye başlıyoruz. Ve işl vuruş geliyor mantarlardan birine, İlk olması hasebiyle herkes atlıyor tabii oltaya ama kapanın elinde kalıyor tabii. Çeken arkadaşımız balığı kıyıya kadar getiriyor veeee balık misinayı koparıp kaçıyor, mantarla birlikte. Vah-Tüh gırla.
Neyse bakalım hele diyoruz ve diğer bir oltayada vuruş gecikmiyor. Alıyoruz hemen onu mekanımızın başköşesine oturtuyoruz kıymetli misafirimizi. Ve bir anda olatalrın hangisini çekeceğimizi şaşırıyoruz hepsinde balık var çünkü. Ve misafir sayımız bir anda 5 oluyor. Tabii bizde yer çok, buyursun gelsinler diyoruz. Ve akşama kadar bu şekilde aralıklarla misafir sayımız 16 yı buluyor. Haa unutmadan bu arada hizmetimizden memnun kalmayan, yada daha mekanımıza teşrif etmeden bizden uzaklaşanların saysısı ise 6 onuda ekleyeyim. Ama içlerinden birine çok yanıyoruz ziraa ilk gelen ve mantarla birlikte kaçan balık akşama kadar oralarda dolandı fakat at-çek de dahil bir çok yöntem denememize rağmen bir türlü alamadık onu. İnşallah bir şekilde o mantardan kurtulmuş, yada mantarla birliktede olsa bir başka arkadaşımıza misafir olmuştur. Herkese rasgele arkadaşlar.
Bir şey eklemeden geçemeyeceğim. Sabah bizden önce gelmiş olan Baba-Oğul gurubu bizim yanımızda akşama kadar uğraşmalarına rağmen bir türlü başarılı olamadılar. Bütün varyasyonları denemelerine rağmen hatta ve hatta acaba bizim bulunduğumuz yerdemi balık var diyerek bizim teklifimizle o arkadaşların olatalarını bizim olatalrın ortasına getirip atmalarına rağmen yine balık alamadılar. Öyleki iki olta yan yana duruyor, yemde verdik kendilerine aradaki mesafe 1 karış yani yemler neredeyse birleşik duruyor fakat bizim oltaya düşüyor diğer oltaya vurmuyordu. O kadar uğraşmamıza hatta bizim olatalrı tamamen çekip sadece onların olatalarını bırakmamıza rağmen tek bir vuruş dahi gelmedi. Hayretler içerisinde izledik bu manzarayı ve bir kez daha onaylanmış oldu balık işinin nasip işi olduğu. Umarım biz gittikten sonra bir şeyler yakalamışlardır. Çünkü hala oradalardı ve balık tutmak için uğraşıyorlardı.
Resimler pek iyi değil kusura bakmayın.


Yer: Yamula Barajı
Tarih: 06/12/2009
Takımlar: Çeşitli Boy ve Marka Makaralı Takımlar
Sistem: Şamandıralı (Mantarlı)
Yem: Hamur Karışımlı Yem
Sonuç: 16 Adet Gökala
05/12/2009 Tarihinde plan yapılıp ertesi gün saat 6.00 da hareketle 6.45-7.00 civarı yamuladayız. Ya Nasip deyip salıyoruz oltalarımızı suya. Yanımızda bulunan ve bizden önce gelmiş olan diğer avcı arkadaşlardan da bilgi alıyoruz durum hakkında. 250-300 Metrelik bir kıyı şeridini dolanıp bilgi alıyorum. Hemen yanımızdaki Baba-Oğul gurubundan pek iç açıcı bilgi yok. Onların yanındaki arkadaşlar oarada bulunduğumuz süre içerisinde 1-2 tane Gökala alıyorlar, yemleri canlı yem (Gümüş). Onlara soruyoruz eh işte diyorlar. Diğer hiçkimseden ahım şahım haber yok. Bizden başka ve 1-2 tane Gökala çekenlerden başka Alaya atan da yok zaten. Ama yinede bilgiler pek iyi değil. Olsun bakalım nasip kısmet deyip beklemeye başlıyoruz. Ve işl vuruş geliyor mantarlardan birine, İlk olması hasebiyle herkes atlıyor tabii oltaya ama kapanın elinde kalıyor tabii. Çeken arkadaşımız balığı kıyıya kadar getiriyor veeee balık misinayı koparıp kaçıyor, mantarla birlikte. Vah-Tüh gırla.
Bir şey eklemeden geçemeyeceğim. Sabah bizden önce gelmiş olan Baba-Oğul gurubu bizim yanımızda akşama kadar uğraşmalarına rağmen bir türlü başarılı olamadılar. Bütün varyasyonları denemelerine rağmen hatta ve hatta acaba bizim bulunduğumuz yerdemi balık var diyerek bizim teklifimizle o arkadaşların olatalarını bizim olatalrın ortasına getirip atmalarına rağmen yine balık alamadılar. Öyleki iki olta yan yana duruyor, yemde verdik kendilerine aradaki mesafe 1 karış yani yemler neredeyse birleşik duruyor fakat bizim oltaya düşüyor diğer oltaya vurmuyordu. O kadar uğraşmamıza hatta bizim olatalrı tamamen çekip sadece onların olatalarını bırakmamıza rağmen tek bir vuruş dahi gelmedi. Hayretler içerisinde izledik bu manzarayı ve bir kez daha onaylanmış oldu balık işinin nasip işi olduğu. Umarım biz gittikten sonra bir şeyler yakalamışlardır. Çünkü hala oradalardı ve balık tutmak için uğraşıyorlardı.
Resimler pek iyi değil kusura bakmayın.
Son düzenleme: