Sevgili Sertac'cigim,
Koca denizde bir tasla yuzen kefali vurup, ardindan bu baligi cikarmayi becermek muthis bir kismet. Hic unutmam bir zamanlar benim de boyle bir anim oldu.Senin kadar kismetli degildim. Okulum deniz kiyisindaydi ve irice kefaller , ardimizdaki Pfiser ilac fabrikasinin okulumuzun altindan gecip denizle bulusan kanalizasyonun salgiladigi garip siviya toplanmisti. Kefal boyle bir baliktir. Degisik su ve tuz farkliliklarina buyuk uyum gostere bildigi gibi her turlu yeme adapte de olabilir. Bu onun yasam sanatinda buyuk bir avantaji oldugu kadar dez avantajidirda. Cunku bu ortamlardan kacmayip ,yasamasini bilmek, onu ayni zamanda toksik birikim gibi canli ve insan sagligini tehlikeye atabilecek konularda da riske sokar. Evet bu bilgiyi verdikten sonra konumuza donelim.
Biriken baliklari gorunce balikciyim ya...Arkadaslarima bagirdim."Kiyiya yaklasmayin" dedim. Kosup guzelce bir tas bulup, kendimi gostermeden sessizce yaklastim. Bir anda baliklarin tepesinde bitip, hic bekletmeden caktim surunun ortasina. Tam isabet. Iclerinden biri tam 12 den vuruldu. Havami gorecektin okulda. Herkese kanitlamistim ne kadar iyi balikci oldugumu. Gunlerce kulaktan kulaga anlatildim. Arkadaslarim beni gosterip, "bu varya bu tek tasla kefal vurdu" diyorlardi.Ama nedense bana bu mutluluk vermiyordu. Cunku vurdugum baligin kivrila, titreye , denizin derinliklerine dalmaya calisip , bunu basaramamasi , solungaclarini titretmesi, karni yukarda cesedi akintiyla kopup gozden kaybolmasi garip bir huzunle gozlerimin onunden gitmiyordu. Bu goruntu o essiz baliklarin baris icersindeki surusuyle bas basa olmanin bana verdigi buyulu hazzi bir trajediye cevirmisti.
Kendi kendime sormadan edemiyordum. Ne icin yapmistim ki ben bunu. Hadi vurmak buyuk rastlanti, disariya almak neredeyse imkansiz, ne diye boylesine bir guzelligi bir hic ugruna oldurmeyi sectim. Onu yok etmek bana ne verdi. Oysaki seyredebilirdim. O da mutluluk ve barisla zaten oldukca zor olan yasama savasina devam edebilirdi. Bana ve bizlere binlerce kefal olacak uretimine devam edebilirdi.Simdi ise bir hic. Ona ,bana ve bizlere kalan.
Bu olay hala bu kadar net hatirlayip uzuntusunu cigerimde tasidigim bir ani olarak hala SIKILDIGIMda duslerime girer ve bir de bir martiyi hic unutamam. (onun hikayesini uzatmamak icin anlatmiyorum)
Neyse diyecegim, siz siz olun bir daha boyle bir balik gorurseniz tasa davranmayin. Inanin kismet konusunda fazlasiyla nisbetinizi bu avla almissiniz, balik ziyan olmamis. Bir dahaki sefere nedensizce bir canliyi sakat birakabilir, veya luzumsuzca olmesine neden olabilirsiniz.
Ilac fabrikalarinin kefallere toksik corba icirmeyecegi, insanlarin oldurmeden bir kez durup, "nicin" diyebilecekleri gunler umarim bizim olur.Ben basaramadim bu onuru yaratmayi, umarim ne demek istedigimi siz ve sizin gibi degerli gencler anlar ve genc kahramanlari olursunuz bu dusun...
Saygilarla degerli dostum...
Çok daha eğlenceli olur
tam akşam vakti 6 parça balığı temizlerken arkadaşım seslendi,kayanın orda kefal var diye bende çaresizce kalktım çünkü ekmeğimiz yoktu.kayanın dibinde bize bakıyordu saf saf sonra nerden aklına geldi bilmem arkadaş bir karışlık taşı bastı suya sora bizim kefal şaşkaladı bitanede ben vurdum sonra su üstünde gezinmeye başladı amaçsızca dayanamadım atladım diz boyu suya sora elimle tututuğum gibi kıyıya fırlattım sorası malum, buyrun buda resimi...böle bişeyi ömrüm boyuca tekrar yaşayamam sanırım...
