ayetarantula
Well-Known Member
Evet sevgili dostlar yaklaşık 7 aylık bir ayrılıktan sonra alabalık sezonunun açılmasıyla kış sezonunda elime aldığım tüfeğimi yerine asıp oltalarımı arabama koydum. Artık ilk hedefim kraliçelerle bir buluşma ayarlamaktı. Fakat gerek iş yoğunluğu gerekse havaların müsaade etmemesi nedeniyle ancak Pazar günü derenin kenarına inebildim. Dere epeyce bulanıktı, sanki yağmur beni bekliyormuş gibi daha üzerimi değiştirirken yağmaya başladı. Hiç vazgeçmeye niyetim yoktu üzerimi sıkıca giyinip tulumumu da giyerek başladım at-çek yapmaya. Yaklaşık üç saatlik bir uğraş hiç sonuç vermemişti bir tane bile vuruş alamamıştım. Bırakın kraliçeleri görmeyi varlığını bile hissedememiştim aslında biliyordum oralarda saklanıyorlardı ama kendilerini bana göstermeye niyetleri yoktu. İçimi ısıtacak kraliçeler olmayınca vücudum soğuk ve yağmuru fazlasıyla hissetmeye başlamıştı. Dereden çıkmaya karar verdim ve sol tarafımdaki yamaçta bir hareketlenme gördüm . Harika bir erkek karaca beni seyrediyordu ben şaşkınlıktan ne olduğumu anlayamadım fotoğrafını bile çekemedim . Karaca bana bakıp bir iki kere zıpladı ve az ilerde durup bana tekrar baktı ve şaşkın bakışlarım arasında gözden kayboldu. 27 senedir alabalık derelerinde karşılaştığım en güzel hayvandı ve en güzel görüntülerden biriydi. Belki derelerin kraliçelerini görememiştim ,ama dağların en yakışıklısı bana kendini göstermişti. Neyse sözü daha fazla uzatmadan ilk olarak kış avlarımdan birkaç kare daha sonra da bu avdaki görüntülerle sizi baş başa bırakayım. Kalın sağlıcakla kraliçe avlarında buluşmak dileğiyle
.
