Fonda acayip bir korku filimi müziği çaldığını düşünün
*******************************************
Bimiyorum diğer arkadaşlar ne düşünür veya düşünmüştür, ama benim kafamdan geçenleri aktarmak istiyorum.
Bu organizasyonu muhtemelen 5-6 kişiyle yapabileceğimizi düşünerek başlattık. O tarihte bol olan hamsi ızgara yapıp, ocak başı sohbetler yapabileceğimizi umuyordum.
Her biri kendi işleriyle meşgul ve ben de dahil çoğu başka şehirlerde yaşayan, bayram tatili gibi fırsatları bir yıl önceden akraba ziyaretleri, nişan, düğün gibi zorunlu sosyal faaliyetlere planlayan /planlamak zorunda kalan forumun sıcak ortamında birbirini tanımış arkadaşlardan bu kadar fazla talep geleceğini beklemiyordum. Zira forumlarda Samsun'dan kalabalık bir katılım pek bulamıyoruz.
Katılmak isteyenler belli olmaya başlayınca ben acaba tüm bekletileri karşılayabilecekmiyiz diye korkmaya başladım. Bu mevsimde balık avlamak için biraz kişisel takılmak gerekir bu da bir organizasyonun sohbet ve tanışma yönünü sekteye uğratırdı. Bu nedenle hep tanışma organizasyonu oarak nitelendirdik ve balık avlamanın nispeten zor olacağını her fırsatta dile getirdik.
Organizasyon tam bir dayanışma eseriydi.
İlk başta çekirdek kadro diye ortaya çıkan ben ve Taylan, peşinden Musa, Ömer, Önder, Mehmet... Hepsi sağolsunlar, Namık ve Aylin hanım taa oralardan sanki Samsun'daymışcasına planlamada etkin oldular ve benim acaba tüm arkadaşları memnun edebilecekmiyiz endişelerimin yok olmasında önemli katkıları oldu. Diğer arkadaşların katkısı da küçümsenecek gibi değildi.
Ömer tam bir avcı... Az bunaldığım anda söylediği "ben avcı adamım..." ve "çoğu kere götürdüğümüz pek çok şeyi kullanamadan geri götürdük..." sözleri hala kulağımda.
O hava şartalarında o mekanda çekeceğimiz sıkıntı ve çeşitli ihtiyaçlar konusunda, benim de paylaştığım, doğayla başbaşa av ve sohbet ortamında eksiklikler olsa da bile işin özünde doğayı ve dostluğu hissetmek olduğunun gayet bilincinde.
Musa ve Taylan da muhtemel eksikler konusunda samimiyet ve özverilerine güvenerek bildiğim kadarıyla aynı fikirdeydiler.
Namık tam bir organizasyon adamı. Antalyadan katılıp organizasyonun olası eksikliklerinin giderilmesi konusunda tam bir ev sahibi edası ve olaya genel bakış açısıyla emekleri çok büyük. Lojistik destek konusunda da, tek başına bir organizasyona yeterliydi.
Aynı şekilde Mod'umuz
Aylin hanım hem hazırlık aşamasında hem de tatillerini kısa kesip organizasyona renk katmalarıyla ayrı bir teşekkür konusu. (Ama beni en çok korkutan da acaba bu soğuk karlı rügarlı ortamda bir bayan rahat edebilecekmi sorusuydu,
Utku bey ile birlikte
bu arada cici hasky Hera yı da unutmadan güzel bir ortam oluşmasına önemli katkıları oldu)
Mehmet zaten bir alem, Ankara'dan beri organizasyonun has adamı olmayı nasıl becerdiğini onu yüzyüze görünce anladım ve babası
Lütfi abi mangal baba namıyla adlandırıldı ki, semaverde çayın hep tütmesi yemeklerin hazırlanması konusunda büyük emekleri geçti. Israrla da olta attı, eğer orada balık olsaydı ilk tutan Lütfi abi olacaktı.
Bu arada
Murat, teleşeleriyle beni de telaşelendiren acaba eksiğimiz varmı bir sorun çıkacak mı korkusunu hep canlı tutan ve ama organizasyondaki katkılarıyla tek başına bir organizasyonu idare edecek lojistik desteğiyle aynı anda endişelerimi boşa çıkaran kişi oldu.
Odunumuz bitmedi, yemeğimiz bitmedi, sohbetimiz yavaşlamadı, gülücükler kesilmedi ve sonunda herkes evine dönerken ben nihayet bir oh çektim.
(ya korkmuştum işte, ne yapaım ben telaşeli adamım).
