Bu sayfadaki bilgiler C-site copyright ofisi tarafından lisanslanmıştır, orjinal sayfaya
http://www.balikavi.org/yemler/canli_balik.shtml adresinden ulaşabilirsiniz.
Balıkçılar arasında herzaman bilinen bir tabir vardır; hiç birşey doğal yemin yerini tutamaz. Doğal yemlerin arasında elbetteki canlı yem olarak kullanılabilecek balıklar vardır, son yıllarda ülkemizde yapay balıklarla avlanma çok popüler ve zevkli bir hale gelmiştir, ancak zevkli olduğu gibi tecrübe ve balığın yemi farkedip bir şekilde yeme saldırması sağlanmaktadır. Canlı balıkların en güzel avantajı burda başlıyor, özellikle levrek avında en iyi sonuçlar herzaman canlı balıklarla alınmaktadır, canlı balıklarla yakalanacak balığın ilgisi çekmek için bir çaba sarfetmenize gerek kalmaması ve su içinde kendi canlılığıyla hareket eden bir balıkla avınızı yapmanız büyük avantajdır.
Avcılıkta kullanılacak canlı balığın boyu kıyıdan avlanıyorsak 10cm uzunluğu geçmemelidir, büyük boy balıklar avını yapacağınız balığı ürkütebilir. Bu nedenle ufak balıklar kullanmak en uygunudur. Avda kullanılacak balık fazla hırpalanmamalı, fazla yaralanmamış olması, dipdiri canlı olması ve en önemlisi vakit kaybetmeden hazırlanıp suya bırakılması gerekmektedir.
Ben ege bölgesinde olduğum için buralarda sıkça kullandığımız canlı balıkları kısaca saymak gerekirse; Kefal, Isparoz, Sarpa(çabuk öldüğü için pek tercih edilmiyor), kaya balığı. Bu balıklar arasında en çok yem olarak kullanılan kuşkusuz kefaldir, kefalin sualtında düşmanı çoktur levrek bilhassa yavru kefalleri yemek için kıyılara yanaşmaktadır, ayrıca kefalin yavrusu çok dayanıklı olup, sualtında saatlerce canlı kalıp yüzebilmektedir.
Isparoz ise ikinci planda kullanılacak en iyi canlı balıklardandır, çok parlak olması sualtında hemen farkedilmesini sağlar.
Sarpa ise aksine çok dayanıksız bir balıktır, sudan çıktıktan saniyeler sonra ölmektedir ancak hızlı bir şekilde davranılırsa, sarpada canlı balıklar arasında en iyi yemlerden biri olmaktadır.
Kefal balığından başlamak gerekirse, öncelikle balık yeni yakalanmış olması ve dipdiri canlı olması gerektiğini hatırlatmıştık. Yeni yakaladığımız canlı kefali (10cm uzunluğu geçmemesi gerekmekte) önceden yanımızda bulundurduğumuz bırakma takmına, sol resimdede görüldüğü üzere, ilk iğne sırtından geçirilir ardından kuyruğuna kilit bağı yapılır. "Kilit Bağı Nedir?" ; kilit bağı sadece kefalde kullanılan bir yöntemdir, bu kilidin amacı oltayı denize fırlatırken yükü balığın sırtından alıp kuyruğuna vermesidir, böylece balığın sırtına sapladığınız iğne yerinden çıkmaz, hasar görmez ve balığa daha fazla acı çektirip bayılmamasını sağlayacaktır. Kefalin suda bayılması avın verimsiz olmasını sağlayacaktır, bayılmış bir kefali gören levrek kesinlikle bu yeme dokunmayacak ve ortamdan uzaklaşacaktır.
Canlı kefalin örneğini gördükten sonra, şimdi sırada canlı ısparozun oltamıza takılmasınına gelelim. Oltanıza takılan ısparoz(İSPARİ) genellikle 10-15cm arasında olur mümkün olduğunca ufak ısparoz seçmeniz avın verimliliğini büyük oranda artıracaktır. Sol resimdede gördüğünüz gibi Sudan yeni çıkan ısparoz hemen sırtının üst köşesinden iğne bir kere geçirilir ve arka bölgesinden çıkarılır, ısparozda kilit bağı uygulamayacağımızdan vakit kaybetmeden denize bırakırız. Fazla vakit kaybetmezseniz ısparozu oltayla birlikte suya atınca hemen canlandığını göreceksiniz.
Bu sayfadaki anlatım şimdilik bukadar, hepinize faydalı olması dileğiyle.. rast gele.
BALIKAVI.NET
Katmerli oldu ehe 
Melih abi sen bize bir ara müsait olduğunda şöyle yakından bir sülünez fotosu koysan harika olur, hem kapalı hem de açık halini 
Hiç bilmeyen arkadaşlarımız var haliyle, biliyorsun her yerde yok sülünez 
