Boşuna dememiş Kaptan Cousteau; "Yaşarken cenneti görmek istiyorsanız, mutlaka Gökova'yı görün" diye...
Rahmetli Şükrü (Gökbulut) Amcam sayesinde tattım Gökova'yı. "Burada balık tutamazsın, yada çok büyük tutarsın" demişti.
Orman kampında geç saatlere kadar süren bol çekişmeli okey partilerini dinleyerek çadırda uyur, sabah erkenden düşerdim yola. Azmak,burun,albay koyu,çınar. Neresi çekerse beni. İçimdeki heyecen hiç azalmadan up uzun yürürdüm. 3-4 sene yaz tatili boyunca bir tane bile balık tutamadım doğru dürüst. Bir öğlen vakti, Turnalı'da sıcaktan bunalıp oltasını toplayan bir amcanın verdiği tektek'lerle beton iskelenin altındaki papaz balıklarıyla oynarken, hızla gelip kurşunsuz sinek oltadaki iki yemi birden yutuveren kiloluk turnaya kadar. Gözümle görmeme rağmen turnanın yuttuğu yemlerin oltanın ucundakiler olduğuna inanamamıştım bir an. Sonrası çabuk geldi. Azmaktaki iskelenin altında bol sivrisinekli durgun bir akşamüstü sardalyaya yaptığım dip kıbrısına gelen irice kefaller. Hertarafımı çizik içinde bırakan çalıların arasından inip kayalardan attığım oltaya gelen lahoslar, kumsaldan çıkan dil balıkları,mırmırlar,lidakiler, kıyıdan topladığım yosunlara delice saldıran lezzetli sokkanlar, bembeyaz ısparozlar..
Akya girerdi bazen içeri, geceleri kocaman kefaller atlardı azmakta. Cüretkar levrekler dolanırdı. Yeme dönüp bakmazlardı bile insanı çıldırtırcasına..
Rüzgarlı ve dalgalı bir akşam üstü, belki yine mırmır gelir umuduyla parakat yemleyen balıkçılardan aldığım kalamar bacaklarını oltaya takıp, sığ suda 40-50 m. denize girip azmağın kazdığı derin akağın içine attığım oltanın akıntının gerdiği misinasının birden boşalmasına kadar. ilk başta ne olduğunu anlayamasam da, inanılmaz bir dirençle karşılaştığımda adrenalin çoktan damarlarımdaydı. Sığ sudan sıçrayınca levrek olduğunu gördüm. Ne kadar uğraştım bilmiyorum. Ama kıyıya çıkınca dudağının kenarına takılan iğneden kurtuleverdi. Hemen kapanıp üstüne kucakladım balığı. Beni uzaktan izleyen babam geldi yanıma. Eve giderken manav tartısı 3500 gr. gösterdi. Sonra farkettim, misina parmağıma oturmuş, kıyıda balığı zaptetmeye çalışırken galsaması kesmiş elimi. Ertesi gün aynı yöntemle 1-2 kg.lık levrekler,bu sefer daha bilinçli br şekilde girdi balık çuvalına. Sonrasında sürekli olmasa da, her fırsatta Akyaka 'daydım. En son geçen sene Turnalı'da sabahın ilk ışıklarında sürüyü çevirip ziyafet çeken palamutların sofrasına zorla ulaştırabildiğim Yo-zuri'ye hayır diyemeyen iricesini alabildim dışarı. Aynı gün çınar koyunda aynı sahteye gelen akya yavrusuyla büyüdüğü zaman tekrar görüşmek üzere anlaşma yaptım.
Öyle bir yer ki Gökova, bilenler bilir, gözünüzle görürsünüz kocaman levrekleri, kefalleri, fakat naparsanız yapın tutmanıza izin vermez. Çıldırtır insanı. Belki size alışması gerekiyordur. Sonra çok cömert olabiliyor.
Herkesin tatması dileğiyle..
Huzurla uyu Şükrü Amca..