O zaman Gelelim levreğin av verme zamanlarına bu mantıkla yürürsek aynı yere; aynı yer aynı zaman. sabah alaca karanlık vakti. hadi yeride vereyim ambarlı 1. İskele sol tarafı. Sıra ile bir noktadan geçiyoruz. Tarkanla beraberiz biz bir kofana çıardık arkamızdaki aynı noktadan geçişte 1 levrek aldı. 2.tur tekrar lüfer böyle devam etti. gün ışığıyla beraber ne levreği ne lüferi kesti gitti. Şimdi bu balıklar yemlendikleri merayımı terkettiler? Yoksa yemlenmeyimi durdurdular, bu sırada biz de tabi takımları değiştirdik zarganasından isparisine izmaritine kadar döndük. Ne oldu.
Eğer balık sürekli av derdinde olsaydı Bizim akşama kadar süren zamanda sürekli bu balığı tutmamız gerekmezmıydı? o saatten sonra maalesef hiç balık alamadık. taki bir ertesi gün sabahına kadar da olmadı. o zaman Balık sürekli açtır olayı biraz düşündürücü oluyor bence.
Tam beklediğim durum üstadım.
Levrek ve lüfer, avcı balıklar. Bunların alacakaranlık zamanında daha saldırgan oldukları bilinen bir fenomendir. Bunun sebebi için en çok kabul edilen açıklama ise şöyledir.
Balıkların gözlerinde, ışık miktarını vs. ayarlamak üzere çeşitli mekanizmalar bulunur. Örneğin Zargana, orjinal bir doğal güneş gözlüğü kullanır, gözünün içinde. Yem balıklarda bu ışığa adapte olma süreci, avcı balıklara göre daha yavaştır. Yani, gün doğarken ve batarken, avcı levrek kolayca karanlık ve aydınlığa adapte olabilirken, yem balık buna o kadar çabuk adapte olamaz (zargana da dahil).
Bu nedenle avcı içgüdüleri, gün doğumu ve batımında yemler yeni ışığa adapte olamamışken, avcıyı kolay farkedemeyecek haldeyken, bir an önce saldırıp, kolay bir av yapmaya güdüler bunları. O nedenle de sabah ve akşam alacakaranlığında bunlar son derece saldırgan olur ve çok kolay yakalanır.
Bu durumda, takımları daha efektif yapıp, balığın daha az saldırgan ve daha seçici olduğu zamanlarda da iş yapacak bir formül bulmak gerekir. Gereken de budur.
Bu açlık tokluk değil, balığın havanın oturmasıyla o saldırgan güdüden kurtulmasına bağlıdır. Biz bunu balık doydu, tok gibi algılarız.
Lüfer için iş daha kolay aslında ama, eminim sen gene kızacaksın. Orayı yemleyin, bütün veya iri parça balıklarla. Çuvala doldurup atmak değil, avuç avuç denize yayarak. Yemleme, yem bolluğu lüferin yem çılgınlığını tetikler ve önüne gelene saldırmaya başlar. Ha, tabi, orayı nasıl yemlersin, oraya atacağın yem dibe ancak yalova varınca iner mi gibi sorunlar ayrı. Bu, akıntı vs. koşulları uygunsa, umduğundan çok daha iyi netice verir.
Ben biraz taşla, biraz gazete kağıdına sarıyorum ve misinayla indiriyorum yemi. Dibe iniyor öylece, silkeleyince sertçe, gazete dağılıyor ve yem oluyor ortalık.
video da nerede kaçırdım diye bir söz etmişim
