karayel
Member
Oh oh sevindim...
Ben de üzülüp duruyordum Sinop'u hiç göremeden geri döndünüz diye.
Sinop harikadır gerçekten ve hiç bir yere benzemez.
1970 yıllarda Samsun'da yaşamış ve oraya aşık olmuş biri olarak Samsun'dan ilk uzun süreli ayrılışım 1983 yılında üniversite tahsilim için İzmir'e gidişimle olmuştu.
O yıllarda halihazırda kendi karakterini koruyan bir şehir olarak İzmir sevilmiyecek bir yer değildi, bana kısa sürede Samsun'u unutturdu.
Samsun 1980 li yıların ortasından başlayarak kendine özgü karakterini (Balığa giderken izlediğim rota üzerindeki Saitbey'den Tren garına kadar yol üstündeki tüm ev ahalisini ve esnafı tanır, selamlaşırdık) yitirip parkında bahçesinde gezilemez bir şehre dönüştüğünde fakülteyi bitirmiş, iş için Sinop'a gitmiştim.
Sinop hiç ama hiç bir Karadeniz şehrine benzemiyordu, Kuşadası hatta 1980 li yılların başındaki Bodrum havasındaydı. Sanki şimdiki Halikarnas diskoya çıkan yamacın altındaki kaybolup giden, sabah yürüyüşünden dönen Paşa (Zeki Müren) ile kahve içtiğimiz balıkçı kahvelerindeki hava tüm şehre hakimdi.
Kapılarında kilit yoktu Sinop evlerinin. İnsanlarının tamamı birbirini tanıyor, yolda herkes birbiryle selamlaşıyordu.
Samsun'un hakkını da yemeyelim, Çocukluk aşkım olan bu şehir fuar ve getirdiği kültür kaybolduktan sonra sahil yoluyla yeniden eski karakterine bürünmeye başladı. Denizine kavuştu ve eminim daha da iyiye gidecektir.
Sonuç olarak;
Yazın balık avı temelli bir organizason yapalım Sinop'ta. Eminim herkes kendine uygun bir köşe bulacaktır 30 bin nüfuslu ve dışarıdan sadece memur ve öğrenci göçü alan bu güzel şehirde.
Tekneler kiralarız, beşerli onarlı gruplar halinde Adabaşına, Gazi kayası üstlerine, olmadı DSİ veya Papazlar açıklarına gidip çaparileri, yemli oltaları istavrit, palamut, lüfer, izmarit ve ıspari ile şenlendiririz. Akşam denizin sesini dinleyip yemek yiyebileceğimiz bir mekanda şen nağmeler ve müzikler eşliğinde eğeniriz.
Haydi hayırlısı...
Ben de üzülüp duruyordum Sinop'u hiç göremeden geri döndünüz diye.
Sinop harikadır gerçekten ve hiç bir yere benzemez.
1970 yıllarda Samsun'da yaşamış ve oraya aşık olmuş biri olarak Samsun'dan ilk uzun süreli ayrılışım 1983 yılında üniversite tahsilim için İzmir'e gidişimle olmuştu.
O yıllarda halihazırda kendi karakterini koruyan bir şehir olarak İzmir sevilmiyecek bir yer değildi, bana kısa sürede Samsun'u unutturdu.
Samsun 1980 li yıların ortasından başlayarak kendine özgü karakterini (Balığa giderken izlediğim rota üzerindeki Saitbey'den Tren garına kadar yol üstündeki tüm ev ahalisini ve esnafı tanır, selamlaşırdık) yitirip parkında bahçesinde gezilemez bir şehre dönüştüğünde fakülteyi bitirmiş, iş için Sinop'a gitmiştim.
Sinop hiç ama hiç bir Karadeniz şehrine benzemiyordu, Kuşadası hatta 1980 li yılların başındaki Bodrum havasındaydı. Sanki şimdiki Halikarnas diskoya çıkan yamacın altındaki kaybolup giden, sabah yürüyüşünden dönen Paşa (Zeki Müren) ile kahve içtiğimiz balıkçı kahvelerindeki hava tüm şehre hakimdi.
Kapılarında kilit yoktu Sinop evlerinin. İnsanlarının tamamı birbirini tanıyor, yolda herkes birbiryle selamlaşıyordu.
Samsun'un hakkını da yemeyelim, Çocukluk aşkım olan bu şehir fuar ve getirdiği kültür kaybolduktan sonra sahil yoluyla yeniden eski karakterine bürünmeye başladı. Denizine kavuştu ve eminim daha da iyiye gidecektir.
Sonuç olarak;
Yazın balık avı temelli bir organizason yapalım Sinop'ta. Eminim herkes kendine uygun bir köşe bulacaktır 30 bin nüfuslu ve dışarıdan sadece memur ve öğrenci göçü alan bu güzel şehirde.
Tekneler kiralarız, beşerli onarlı gruplar halinde Adabaşına, Gazi kayası üstlerine, olmadı DSİ veya Papazlar açıklarına gidip çaparileri, yemli oltaları istavrit, palamut, lüfer, izmarit ve ıspari ile şenlendiririz. Akşam denizin sesini dinleyip yemek yiyebileceğimiz bir mekanda şen nağmeler ve müzikler eşliğinde eğeniriz.
Haydi hayırlısı...
Sinop inanılmaz güzellikte bir yer. Biz çok çok çok beğendik ve bu yaz birkaç kez daha gitmeyi planlıyoruz. Hem tarih, hem doğal güzellik... Şehrin etrafını surlar çevirmiş. O surların etrafında kafeler, çay bahçeleri ve balık restoranları var. Liman, kalenin üzerine çıkınca, yüksekten harika görünüyor.
Siz limanı ve karşı kıyılarda, tepelerdeki karları izlerken başınızın üstünde martılar uçuyor, çığlık çığlığa..
İnsanları ve özellikle gencecik kızları gecenin gerçekten ilerlemiş saatlerinde, dışarda arkadaşları ile gezerken görmek beni çok mutlu etti. Öyle güvenli ve modern bir yerki, gece yollar yürüyüş yapan aileler ile doluyduBizde köpeğimizi alıp onlara karıştık.
Ve ayrıca bu kadar çok köpek seven insanı bir arada görmek güzeldi
Ayhan Kotra nın sahibi ile tanıştık ve kocaman kotralar aldık ordan. Şimdi 3 güzel kotram var57 yıldır kotra yapıyormuş kendisi. Çok tonton, şeker biri. En bombası ise alışveriş ve onca sohbetten sonra sonra bize dönüp şöyle dedi;
"Kalenin anahtarı bende, yarın gelin vereyim"
Sinop cezaevi ayrı bir tarih elbet. Yolun karşısındaki Lonca kapısındaki bey ve bıyıkları ise görülmeye değer ki o beyefendi 26 yıl boyunca orda "gardiyanlık"
yapmış.Cezaevini gezerken insan çok tuhaf bir ruh hali yaşıyor.
Bunların ötesinde Hamsilos ve Akliman bizi büyüledi. Size resimlerini eklemeye çalışırım. Sinop ta bir çeşmeden su içtik. İnanca göre ordan su içen kişi Sinop a tekrar dönermişDoğru görünüyor.. Hamsilosda oturup denizi izlemek için tekrar gideceğiz.
Son düzenleme:
siz bilinçli site gezenlerimize birazcık gücendim
ben yeni üye olduğumdan site kullanımını ancak çözüyorum.Keşke biriniz buralardan duyuru yapsaydınız,bende katılırdım.Fakat anladığım kadarı ile kampanya bitmiş.Sağlıcakla kalın.Ben bugünde siteyi bir karıştırayım bakalım neler var